بگو اي مرد من اي از تبار هر چه عاشق

بگو اي در تو جاري خون روشن شقايق

بگو اي سوخته اي بي رمق اي کوه خسته

بگو اي با تو داغ عاشقاي دل شکسته

بگو با من از سر گناهت بذار مرهم بذارم روي زخمات

بذار بارون اشک ام بشوره غبار غصه ها رو از سروپات

بذار سر رو شونه ام گريه تر هام

از اون شب گريه طرف هق هق ..... بذار باور کنم يه تکيه گاهم.. براي غربت يک مرد عاشق

رها از خستگي هاي هميشه باورم کن

بذارتا خاليه سينه ام برات آغوووش باشه

برهنه از لباس غصه هاي دوروديرين

بذارتا بوسه هاي من برات تن پوش باشه

تو با شعر اومدي عاشق تر از عشق

چراغي با تو بود از جنس خورشيد کدوم طوفان چراغو زد روي سنگ..کتاب شعرو از تو دست تو دزديد

بگو اي مرد من اي مرد عاشق

کدوم شعرازين کوچه گذر کرد

هنوز باغچه برامون گل نداده

کدوم پاييز زمستونو خبر کرد

بذارسرروي شونم گريه ترهام

از شعر گريه هاي طرف هق هق... بذار تا باور کنم يه تکيه گاهم...براي غربت يه مرد عاشق

تقدیم به بهترینم M

جاده قلب مرا رهگذری نیست که نیست

جز غبار غم و اندوه در آن همسفري نيست كه نيست

آن چنان خيمه زده بر دل من سايه ي درد

كه در او از مه شادي اثري نيست كه نيست

شايد اين قسمت من بود كه بي كس باشم

كه به جز سايه مرا با خبري نيست كه نيست

اين دل خسته زماني پر پروازي داشت

حال از جور زمان بال و پري نيست كه نيست

بس كه تنهايم و يار دگر نيست مرا

بعد مرگ دل من چشم تري نيست كه نيست

شب تاريك ، شده حاكم چشم و دل من

با من شب زده حتي سحري نيست كه نيست

 

كامم از زهر زمانه همه تلخ است چنان

كه به شيريني مرگم شكري نيست كه نيست ....