آغاز دوست داشتن است

گرچه پايان راه ناپيداست

من به پايان دگر نيندنشم

که همين دوست داشتن زيباست

..........

از سياهي چرا هراسيدن

شب پر از قطره هاي الماس است

آن چه از شب بجاي ماند

عطر خواب آور گل ياس است

.........

بگذار گم شوم در تو

کس نيابد دگر نشانه ي من

روح سوزان و آه  مرطوبت

بوزد بر تن ترانه ي من

بگذار زين دريچه ي باز

خفته بر بال گرم رويا ها

همره روزها سفر گيرم

بگريزم ز مرز دنياها

..........

داني از زندگي چه مي خواهم

من تو باشم........تو..........پاي تا سر تو

زندگي هزار باره بود

بار ديگر تو...........بار ديگر تو

...........

آن چه در من نهفته دريا يي است

کي توان نهفتنم باشد

با تو زين سهمگين طوفان

کاش ياراي گفتنم باشد

...........

آري آغاز دوست داشتن است

گرچه پايان راه ناپيداست

من به پايان دگر  نينديشم

از درد بي کسي دارم يواش يواش زار ميزنم

از تو تموم قصه ها اسمتو فرياد ميزنم

ميخوام بگم دوست دارم عاشقتم تا آخرش

رسمش نبود که بي وفا منو کشتي از اولش

هيچي نخواستم غير تو و دوست داشتنت همين و بس

فکر نمي کردم که ميري من مي مونم تو اين قفس

رفتي و من با خاطر عطر تن تو زنده ام

رفتي ولي بدون عزيز حقم نبود  که بي توام

تو اين قمار بي کسي تنها منم بازيگرش

بازيچه ي دست تو و بازيچه ي دست همه

بچه بودم نه ديگه منتظر زنگ بودم

نه ديگه واسه تو خيلي دلتنگ بودم

بچه بودم تو نبودي شبا زود خوابم مي برد

دل کوچيکم فقط غصه بازي رو مي خورد

بچه بودم چه قدر صاف و روون مي خنديدم

خوبيش اين بود که ازت نمي خوامت نمي شنيدم

بچه بودم همه مثل خودم بچه بودن

نرم و ساده مث خاکاي توي باغچه بودن

بچه بودم همه چي درست مي شد ، سخت نبود

هيچکي اندازه ي من اونروزا خوشبخت نبود

بچه بودم دلمو هنوز کسي نبرده بود

هنوزم خدا اونو دست خودم سپرده بود

بچه بودم قدرمو زمونه بيشتر مي دونست

قدر دلهاي کوچيکو از تو که بهتر مي دونست

بچه بودم کسي بيخود منو اذيت نمي کرد

مث تو ميون بازيا خيانت نمي کرد

بچه بودم کسي مثل تو باهام بد نمي شد

بي توجه از کنار رؤياهام رد نمي شد

بچه بودم عالمي بود آخه عاشق نبودم

از دس چشماي تو ، تو حسرت دق نبودم

بچه بودم بدون هيچ غصه اي رفتم شمال

لب دريا خونه هاي ماسه ي ، بوي بلال

بچه بودم توي قايق بي تو خيلي خوش گذشت

دنيا رو کاش مي دادم سالاي رفته بر مي گشت

بچه بودم خبر از خواهش و التماس نبود

لا به لاي دفترام ،‌ جز دو تا برگ ياس نبود

بچه بودم عکس تو باعث دردسر نشد

جز تو هيچکي باعث رفتن به سفر نشد

بچه بودم انقدر از سادگيا دور نبودم

واسه گوش دادن به تو ، انقدر مجبور نبودم

بچه بودم دلم از هيچکسي ناراضي نبود

فکر و ذکرم پيش هيچ چيزي به جز بازي نبود

بچه بودم آسمون يه عالمه ستاره داشت

غصه مون هر چي که بود يه دنيا راه چاره داشت

بچه بودم و قهر و آشتيم روي هم لحظه نبود

اخم و دردم واسه حرفي که نمي ارزه نبود

بچه بودم قلباي تو دفترم حقيقي بود

روي دفتر خاطراتم عکس جوجه تيغي بود

بچه بودم چقدر شعراي خوب بلد بودم

کندن اسما رو رو درخت و چوب بلد بودم

بچه بودم چشم تو در به درم نکرده بود

اونروزا فکر دوريت ،‌ خبرم نکرده بود

بچه بودم روزاي هفته شبيه هم نبود

حواسم پهلوي اينکه چي بهت بگم نبود

بچه بودم شادي پر بود تو دل بادکنکم

آخر اون روزا کسي بود که بياد به کمکم

بچه بودم غروبا بوي غريبي نمي داد

کسي هديه به کسي ساعت جيبي نمي داد

بچه بودم اگه مثل حالا مجنون مي شدم

از بزرگ شدن واسه ابد پشيمون مي شدم

زندگی دفتری از خاطره هاست

خاطراتی شیرین ٫ خاطراتی مغشوش

خاطراتی که ز تلخی رگ جان می گسلد

یک نفر در شب کام  ٫ یک نفر در دل خاک

یک نفر همدم خوشبختی هاست

یک نفر همسفر سختی هاست

چشم تا باز کنیم  عمرمان می گذرد

از سر تخت مراد  ٫ پای بر تخته ی تابوت گذاریم همه

ما همه همسفریم ٫ همگی همسفریم

تا ببینیم کجا باز کجا چشممان ....

بار دگر سوی هم باز شود

در جهانی که در ان راه ندارد اندوه

زندگی با همه ی معنی خویش از نو آغاز شود

خدا مشتي خاك را برگرفت. مي‌خواست ليلي را بسازد، از خود در او دميد، و ليلي پيش از آنكه با خبر شود، عاشق شد.

سالياني‌ست كه ليلي عشق مي‌ورزد. ليلي بايد عاشق باشد زيرا خداوند در او دميده است و هر كه خدا در او بدمد، عاشق مي‌شود.

ليلي نام تمام دختران زمين است نام ديگر انسان.

خدا گفت:به دنيايتان مي‌آورم تا عاشق شويد. آزمونتان تنها همين است:عشق.

و هر كه عاشق‌تر آمد، نزديك‌تر است. پس، نزديك‌تر آييد. نزديك‌تر.

عشق، كمند من است. كمندي كه شما را پيش من مي‌آورد كمندم را بگيريد.

و ليلي كمند خدا را گرفت.

خدا گفت:عشق، گفتگوست، گفتگو با من با من گفتگو كنيد.

و ليلي تمام كلمه‌هايش را به خدا داد. ليلي هم‌صحبت خدا شد.

خدا گفت:عشق، همان نام من است كه مشتي خاكم را به نور بدل مي‌كند، و ليلي مشتي نور شد در دستان خداوند.

خدا به شيطان گفت:ليلي را سجده كن. شيطان غرور داشت، سجده نكرد.

گفت، من از آتشم و ليلي از گل است.

خدا گفت:سجده كن، زيرا من چيزي مي‌خواهم، من چيزي مي‌دانم كه تو نمي‌داني.

شيطان سجده نكرد، سركشي كرده و رانده شد و كينه ليلي را به دل گرفت.

شيطان قسم خورد كه ليلي را بي‌آبرو كند و تا واپسين روز حيات، فرصت خواست. خدا مهلتش داد، اما گفت:نمي‌تواني، هرگز نمي‌تواني ليلي دردانه من است. قلبش چراغ من است و دستش در دست من.

گمراهي‌اش را نمي‌تواني، حتي تا واپسين روز حيات.

شيطان مي‌داند ليلي همان است كه از فرشته‌ها بلاتر مي‌رود، پس مي‌كوشد بال ليلي را زخمي كند عمري است كه شيطان گرداگر ليلي مي‌گردد، دست‌هايش پر از حقارت و وسوسه است او بدنامي ليلي را مي‌خواهد بهانه بودنش تنها همين است مي‌خواهد قصه ليلي را به بي‌راهه كشد. نام ليلي رنج شيطان است. شيطان از شيوع ليلي مي‌ترسد ليلي عشق است و شيطان از عشق واهمه دارد.

زني هنگام بيرون آمدن از  خانه , سه پيرمرد با ريش هاي بلند سفيد را ديد که جلوي در نشسته اند. زن گفت:هر چه فکر مي کنم شما را نمي شناسم؛ اما بايد گرسنه باشيد. لطفا" بيايد تو و چيزي بخوريد."

آنها پرسيدند: آيا همسرت در خانه است؟ زن گفت: نه . آنها گفتند: پس ما نمي توانيم بياييم

غروب، وقتي مرد به خانه آمد، زنش براي او تعريف کرد که چه اتفاقي افتاده است. مرد گفت: برو به آنها بگو من خانه هستم و دعوتشان کن .

زن بيرون رفت و آنها را به خانه دعوت کرد. اما آنها گفتند: ما نمي توانيم باهمديگر وارد خانه بشويم. زن  پرسيد: چرا؟ يکي از پيرمردها در حالي که به دوست ديگرش اشاره مي کرد، گفت: اسم اين ثروت است و سپس به پيرمرد ديگر رو کرد و گفت: اين يکي موفقيت و اسم من هم عشق.

برو به همسرت بگو که فقط يکي از ما را براي حضور در خانه انتخاب کند.

زن رفت و آنچه اتفاق افتاده بود را تعريف کرد. شوهر خوشحال شد . گفت: چه خوب!! اين يه موقعيت عاليست . ثروت را دعوت مي کنيم. بگذار بيايد و خانه را لبريز کند!

زن که با انتخاب شوهرش مخالف بود، گفت: عزيزم! چرا موفقيت را  دعوت نکنيم؟

 دختر خانواده که از آن سوي خانه به حرفهاي آنها گوش مي داد، نزديک آمد و پيشنهاد داد: بهتر نيست عشق را دعوت کنيم تا خانه را از وجود خود پر کند؟ شوهر به همسرش گفت: بگذار به حرف دخترمان گوش کنيم پس برو بيرون و عشق را دعوت کن.

زن بيرون رفت و به پيرمردها گفت: آن که نامش عشق است ، بيايد و مهمان ما شود. در حالي که عشق قدم زنان به سوي خانه مي رفت، دو پيرمرد ديگر هم دنبال او راه افتادند. زن با تعجب به ثروت و موفقيت گفت: من فقط عشق را دعوت کردم، شما چرا مي آييد؟

اين بار پيرمردها با هم پاسخ دادند: اگر شما ثروت يا موفقيت را دعوت کرده بوديد، دو تاي ديگر بيرون مي ماندند، اما شما عشق را دعوت کرديد، هر کجا او برود، ما هم با او مي رويم. هر کجا عشق باشد، ثروت و موفقيت هم هست.

آف جديد و زيبا

من می خوام همیشه عاشق بمونم به تو و چشمای روشنت قسم بـا تـرانـه هـای آفـتـابـی تـو مـی تـونـم بـه صـبـح فـردا بـرسـم ایـنـهـمـه خـاطـره رو چـیکار کـنیم نمی تونیم که از اونا بگذریم واژه شـروع شـعـر مـن تـوئـی بـیـا تـا آخـر خـط بـا هـم بـریـم واسه چی می خوای که تنهام بذاری چرا باید تو رو از یاد ببرم یادمه یه روز نشستی روبروم گفتی که محاله از تو بگذرم بیا با هم آسمونو طی کنیم تو به من یه فرصت تازه بده می دونم که چشمای عاشق تو راه و رسم عاشق

انسان با سه بوسه تکميل مي شود 1-بوسه مادر که با آن پا عرصه خاکي مي گذاري 2- بوسه عشق که يک عمر با ان زندگي مي کني 3- بوسه خاک که با ان پا به عرصه ابديت مي گذاری